psycho

Jak policja robi testy narkotykowe

Czego uczą ich w szkole. Jak sprawdzają czy kierowca jechał pod wpływem narkotyków. Policja dba o nasze bezpieczeństwo, zagrożeniem na drogach są nie w pełni sprawni kierowcy pod wpływem środków odurzających. Taki naćpany kierowca może z uśmiechem na twarzy rozjechać dziecko.

Próba palec nos

Próba palec-nos — badany otrzymuje polecenie dotknięcia, przy zamkniętych oczach, czubka swojego nosa czubkiem palca wskazującego. Pozycja wyjściowa dla tego testu jest następująca: stopy stojące blisko siebie, ręce ułożone po bokach wzdłuż tułowia i głowa lekko oparta na karku. Podczas testu badany winien otrzymać następujące polecenia:
— złączyć stopy i ułożyć ręce po bokach wzdłuż tułowia;
— obydwie ręce zacisnąć w pięść, wyciągając przy tym palce wskazujące;
— głowę lekko oprzeć na karku i zamknąć oczy;
— po otrzymaniu polecenia za pomocą słów „lewa” lub „prawa”, palcem wskazującym odpowiedniej ręki dotknąć czubka nosa;
— po dotknięciu czubka nosa ułożyć rękę wzdłuż tułowia;
— oczy pozostawić zamknięte do czasu zakończenia testu.
Test przeprowadza się sześciokrotnie. Zawsze należy badanemu dokładnie podać kolejność wykonywanych czynności: lewa — prawa — lewa — prawa — prawa _ lewa. Dana ręka po dotknięciu nią czubka nosa musi powrócić do położenia wzdłuż tułowia. W trakcie należy wprowadzić przerwy 2 do 3 s. Po wykonaniu ostatniego ruchu można ponownie otworzyć oczy.

Stanie na jednej nodze

Stanie na jednej nodze — badany stoi ze złączonymi stopami i rękami ułożonymi po bokach wzdłuż tułowia. Stojąc w takiej pozycji, otrzymuje instrukcję co do wykonania testu. Jedną nogę ma unieść na wysokość dwóch szerokości dłoni. Kierując spojrzenie na uniesioną stopę, badany winien na głos liczyć przez ok. 30 s, np. od dwudziestu jeden do pięćdziesięciu jeden. Test wykonuje się dwa razy, najpierw z podniesieniem prawej, a potem — lewej stopy. Pomiędzy powinna nastąpić 10-sekundowa przerwa. Przed kontynuacją testu z lewą stopą badanemu zadaje się pytanie, czy ma jeszcze w pamięci udzielone instrukcje.
na fakt zażycia środka działającego podobnie jak alkohol mogą wskazywać następujące symptomy:
— kołysanie podczas balansowania,
— balansowanie rękoma,
— podskakiwanie,
— postawienie uniesionej stopy,
— trudności z liczeniem.
Również podczas przeprowadzania tego testu należy zwracać uwagę na widoczne drżenie ciała lub zaburzoną drobną motorykę.

Ocena testu

Ocena testu — na fakt zażycia środka działającego podobnie jak alkohol mogą wskazywać następujące symptomy:
— zaburzenia równowagi w trakcie wysłuchiwania instrukcji,
— zbyt wczesne rozpoczęcie wykonywania poleceń,
— zatrzymanie się podczas wykonywania testu,
— nieustawienie stóp bezpośrednio jedna przed drugą,
— zejście z linii prostej,
— używanie rąk do utrzymania równowagi,
— zaburzenia równowagi podczas wykonywania obrotu, ‘
— nieprawidłowe wykonanie obrotu,
— nieprawidłowa liczba wykonywanych kroków.

Test Romberga

Test Romberga — chodzi tu o sprawdzenie dokładności wewnętrznego zegara badanego. Bardzo silnie przyspieszone lub zwolnione poczucie czasu może również wskazywać na spożycie niektórych narkotyków i leków. Równocześnie sprawdza się zmysł równowagi. Zaburzenia uwidaczniają się w trakcie testu po¬przez chwianie głowy lub kołysanie całego ciała.
Aby przeprowadzić badanie poleca się badanemu:
— złączyć stopy i ułożyć ręce po bokach wzdłuż tułowia;
— utrzymać tę pozycję w czasie udzielania instrukcji;
— po znaku rozpoczęcia testu oprzeć głowę na karku i zamknąć oczy;
— gdy jego zdaniem minie 30 s, winien podnieść głowę do normalnej pozycji, otworzyć oczy i powiedzieć „stop” (nie wolno przy tym sugerować liczenia do 30, nie wolno jednak tego zabronić).
W trakcie testu należy mierzyć czas, który minął. Po ponownym otwarciu oczu przez badanego i powiedzeniu słowa „stop” zadaje się mu pytanie, jak długo pozostawał w tej pozycji. Test można przerwać po 90 s, gdy nie uczyni tego sam badany. Zwraca się uwagę na:
— znaczne różnice pomiędzy subiektywnym poczuciem upływu czasu a rzeczywistym upływem 30 s,
— drżenie całego ciała lub drżenie powiek,
— wiotką postawę/niewielkie napięcie mięśniowe,
— chwianie głowy lub kołysanie całego ciała z boku na bok lub przód tył,
— badany może utrzymać pozycję pionową, jedynie pomagając sobie krokami w bok.

Oczopląs pionowy

Oczopląs pionowy to mimowolne drżenie oka, które powstaje przy ruchu gałki ocznej podczas spoglądania w górę. Obserwuje się go w szczególności przy wysokim stężeniu alkoholu we krwi (powyżej l,8%o).
Aby przeprowadzić badanie, należy przedmiot (ołówek) trzymać w odległości ok. 30-40 cm na wysokości oczu badanego. Badanemu poleca się nieruchomo trzymać głowę i śledzić ruchy przedmiotu wyłącznie oczyma. Przedmiot przesuwa się coraz bardziej w górę do czasu osiągnięcia przez niego punktu, w którym oczy nie są już w stanie za nim wodzić, i zatrzymuje się w tej pozycji na ok. 4 s. Ewentualnie występujący oczopląs pionowy ujawnić się może drżeniem oczu.

Silne drżenie oka

Silne drżenie oka – jeżeli przy maksymalnym wychyleniu oka wystąpi silne drżenie, tzw. oczopląs poziomy, wówczas może to być uznane za sygnał, że badany pozostaje pod wpływem leków działających na ośrodkowy układ nerwowy lub pod wpływem alkoholu. Bardzo lekkie drżenie natomiast nie jest niczym nadzwyczajnym.
W wypadku wszystkich testów badających oczopląs przy skierowaniu gałek ocznych w bok należy zwracać uwagę na równomierną reakcję obojga oczu. W razie stwierdzenia znacznych różnic pomiędzy oczami nasuwa się podejrzenie, że ich przyczyną jest problem natury medycznej.

Najpierw sprawdza się reakcje oczu przy ruchu

Najpierw sprawdza się reakcje oczu przy ruchu w pozycji poziomej. W tym wypadku należy zwracać uwagę na: gwałtowne ruchy oczu przy obserwacji przedmiotu (prawe oko, lewe oko);
silne drżenie oczu (występowanie oczopląsu poziomego) przy maksymalnym odchyleniu (prawe oko/lewe oko);
wczesne drżenie oczu przy kącie odchylenia mniejszym niż 30°. Badanie za pomocą różnych przedmiotów, np. ołówka, długopisu – przedmiot (np. ołówek) trzyma się pośrodku przed twarzą badanego w odległości ok. 30-40 cm na wysokości nieco powyżej oczu. Spowoduje to ich szersze otwarcie i łatwiejszą obserwację. Badanemu poleca się wodzić wyłącznie oczami, ale w żadnym razie nie głową, za poruszającym się przedmiotem. Przedmiot przesuwany jest równomiernie i spokojnie najpierw w lewo, a następnie w prawo, po czym jeszcze raz daleko w lewo i w prawo. Szybkość poruszania przedmiotu należy dobrać w taki sposób, aby ruch od środka w lewo trwał 4 s, a od oddalonego punktu z lewej strony do oddalonego punktu z prawej strony mniej więcej dwukrotnie dłużej. Wykonując takie badanie, zwraca się uwagę na gwałtowne ruchy oczu w trakcie wodzenia za przedmiotem.

Oczopląs poobrotowy

Badania oczu i źrenic — wstępne badanie polega na skierowaniu strumie-nia światła na źrenice oraz przesuwaniu światła latarki od lewego oka do prawe-go i odwrotnie, z jednoczesną obserwacją reakcji źrenic (rozszerzanie, zwężanie lub brak reakcji). Takie badanie może dostarczyć wstępnych wskazówek co do rodzaju zażytego środka odurzającego.
Oczopląs poobrotowy — badanego zakręca się 5 razy przez 10 s wokół osi ciała. Następnie badający winien umieścić palec wskazujący w odległości ok.
25 cm przed nosem badanego i zmierzyć czas (w sekundach) trwania następującego po nim mimowolnego drżenia oka, aż do bezruchu. Należy przyjąć, że normalny czas drżenia wynosi do 6 s. Jeżeli przy maksymalnym wychyleniu oka wystąpi silne drżenie, tzw. oczopląs poziomy, wówczas może to być uznane za sygnał, że badany pozostaje pod wpływem leków działających na ośrodkowy układ nerwowy lub znajduje się pod wpływem alkoholu. Bardzo lekkie drżenie nie jest natomiast niczym nadzwyczajnym.
Oczopląs przy skierowaniu gałek ocznych w bok to drżenie oka przy nie¬ruchomym spoglądaniu w bok. Jako że w tym przypadku mamy do czynienia z procesem nieświadomym, osoba badana nie może wywierać żadnego wpływu na jego przebieg. Wpływ alkoholu i leków sprzyja wystąpieniu oczopląsu, który daje się wówczas stosunkowo łatwo zaobserwować i ocenić. Podczas ruchu gałek ocznych w bok kąt, przy którym rozpoczyna się drżenie oczu, zmniejsza się wraz z rosnącym stopniem oddziaływania alkoholu lub leków.

Badanie oczu i źrenic

Policjant ocenia stan kierującego, poddając go badaniom jednym z niżej opisanych testów.
Badanie oczu i źrenic. Badając oczy, można ocenić:
średnicę źrenic;
reakcję na światło;
oczopląs;
zaczerwienienie spojówek;
łzawienie;
opadnięcia powieki;
zaczerwienienie brzegów powiek;
nadmierne rozszerzenie lub zwężenie źrenicy (ponad 6 mm lub poniżej 3 mm). Może to być sygnał, że w grę wchodzą narkotyki. Badając oczy, należy brać pod uwagę, iż osoba badana może zażywać krople do oczu.